Tegen het middaguur kwam Zaterdag een jonge duiker, een lid van het bekende duikersgeslacht Sperling, ter plaatse, om de situatie op te nemen. Voor hij in het water kon gaan, moest hij wachten op de komst van het bergingsvaartuig "Zeeleeuw", dat pas om vijf uur de Oude Waal, een dooden zijtak van den Rijn, kwam opvaren.
    Het schip en een dekschuit met materiaal kozen ligplaats tegen den strekdam van den Bijlandpolder, waar aan de andere zijde de vliegtuigromp zich onder water bevindt.
    Om halfzes waren de voorbereidingen zoover gevorderd, dat de jonge Sperling zich in zijn duikerspak onder water kon begeven. Ingespannen volgde men de bewegingen van de luchttoevoerslang, die aangaf, waar de duiker zich bevond, doch overigens was er weinig te zien, want het water was door den losgewoelden grond zeer troebel. Na ongeveer anderhalf uur was Sperling met zijn onderzoek gereed. Aan boord van de "Zeeleeuw" deelde hij zijn bevindingen mede.
    De romp en de motor van het vliegtuig waren volgens den duiker vrijwel vernield. De zware massa stond rechtop in een gat van ongeveer drie meter, zoodat hij de cabine niet heeft kunnen bereiken. Nog steeds weet men dus niet zeker of de bemanning van het toestel zich in het wrak bevindt. Nu de duiker weinig meer kon uitrichten, werd besloten den grond om het wrak weg te zuigen. Laat in den avond kon hier een aanvang mee worden gemaakt. Met dit werk zijn vele uren gemoeid en ofschoon men blijft doorwerken, laat het zich aanzien, dat het toestel niet vóór Zondag gelicht zal kunnen worden.
    De honderden toeschouwers, die zich den geheelen middag en avond op den driehonderd meter verder gelegen dijk bevonden, hebben weinig te zien gekregen. In tegenstelling tot gisteren mocht vandaag op last van de militaire autoriteiten niemand zich in de omgeving van het wrak of op het bergingsvaartuig ophouden. Ook de pers werd op een afstand gehouden, en er was een absoluut verbod om te fotografeeren.